GG Hodžić

Amir Hodžić hamert koper in de werkplaats die zijn vader runde, en zijn dienbladen gaan mee in de koffers van toeristen uit veertig landen. Hij leerde het spel in het café tussen de werkplaatsen, van oude smeden die een man uitsluitend beoordeelden op zijn racespel, en hij heeft vier decennia besteed aan het rechtvaardigen van hun investering. De oude man speelde zonder verdubbelaar en liet zich er niet toe overhalen, en dus speelt hij dat nu ook: snel, onverbiddelijk, geen ontsnapping, alles beslist op het bord. Dertig jaar getrouwd, twee dochters die in het buitenland studeren; hij bewaart het spel in de winkel en heeft nog nooit bij iemand de suggestie gewekt dat die keuze nostalgie is.