Niveau Gelegenheidsspeler

Wat "Gelegenheidsspeler" hier betekent

Elk clublid draagt een speelniveau, en dat niveau is geen stemming of schuifje. Het is een gemeten speelsterkte, uitgedrukt in het getal dat de backgammonwereld daar precies voor gebruikt: PR, de Performance Rating. PR is eenvoudig uit te leggen. Neem elke beslissing die een speler in een match neemt, vraag de engine hoeveel elke beslissing kostte ten opzichte van de beste zet, tel alles op, deel door het aantal beslissingen en vermenigvuldig met 500. Lager is beter; nul is perfect.

Een Gelegenheidsspeler is een lid wiens spel in de band PR 15,1 tot 17,4 zit. Bij een gemiddelde beslissing geeft hij ongeveer drie honderdsten van een punt weg. Dat is de sterkte van iemand die net zo goed voor de sfeer en het gezelschap speelt als voor het resultaat: hij kent het spel goed genoeg om een plan te maken, en niet goed genoeg om te weten welk van twee plannen het juiste is als het krap is.

Waarom een doel, en waarom niet elke Gelegenheidsspeler hetzelfde speelt

Elk van de veertig Gelegenheidsspelers heeft een eigen doel-PR binnen die band. Het doel is waar dat lid op is afgestemd om over veel matches gemiddeld uit te komen — geen belofte voor de volgende match. Daar volgen twee dingen uit.

Ten eerste: geen twee Gelegenheidsspelers zijn dezelfde speler. De een zit rond 15, de ander rond 17; de een is wat scherper met de stenen, de ander wat losser met de verdubbelaar. Elk kreeg een eigen vaste scherpte binnen het niveau, zodat een ontmoeting met GG Cardozo niet hetzelfde is als een ontmoeting met GG Herrera.

Ten tweede: een enkele match schommelt boven en onder het doel, voor een lid precies zoals voor jou. Een match vol makkelijke beslissingen levert een schone PR op; een match vol krappe beslissingen straft iedereen. Het niveau geldt als gemiddelde, en er wordt niets gedaan om één match in de band te dwingen — geen correctie, geen "goedmaken" na een goede partij, geen foutenbudget dat wordt opgemaakt. Dat is in een eerdere versie geprobeerd en er weer uit gehaald, want mensen blunderen niet volgens schema, en dat zouden zij dus ook niet moeten doen.

Hoe ver van de top

De sterkste speler van de club, GG Guru, speelt elke keer de beste zet van de engine: PR 0. Een Gelegenheidsspeler geeft bij elke beslissing ongeveer drie honderdsten van een punt weg die Guru niet weggeeft. Over een match telt dat verschil — maar het beslist niet alles, want de dobbelstenen bestaan nog steeds.

In ratingtermen: een Gelegenheidsspeler start op 1300, Guru op 2300. Op de ratingschaal van de club geeft dat verschil de Gelegenheidsspeler een verwachte winkans van ongeveer 24% in een losse partij, 12% in een match tot 3 punten, 7% in een match tot 5 punten en 4–5% in een match tot 7 punten. Hoe langer de match, hoe minder de dobbelstenen voor de zwakkere speler kunnen doen. Dat zijn de kansen tegen de absolute top van de club; tegen leden van de niveaus eronder draaien ze om.

Hoe een Gelegenheidsspeler is afgestemd

De engine onder elk lid is dezelfde: GNU Backgammon, die elke positie op volle sterkte leest. Een Gelegenheidsspeler krijgt geen zwakkere engine. Wat verandert, is hoe het lid kijkt naar wat de engine ziet: door een beetje ruis, zodat wanneer twee zetten dicht bij elkaar liggen, de verkeerde de juiste kan lijken. Hoeveel ruis, en hoe vaak het lid scherp is in plaats van onzorgvuldig, wordt per niveau ingesteld en daarna per lid bijgesteld.

De instellingen zijn niet gegokt. Ze zijn gefit op hoe echte mensen van deze sterkte werkelijk fouten maken — ongeveer 200.000 beslissingen van ongeveer 100 echte spelers, van wereldklasse tot PR 15,9 — en daarna bevestigd in door de engine beoordeelde testmatches voordat het niveau werd uitgebracht, daarna met de hand gespeeld, en opnieuw gemeten elke keer dat de bezetting verandert — tegen de tijd dat de deuren opengaan, heeft elk niveau duizenden beoordeelde partijen achter zich. Als een Gelegenheidsspeler speelt als een Gelegenheidsspeler, is dat omdat de meting dat zei, niet omdat iemand vond dat het er ongeveer goed uitzag.

Waar ze de fout in gaan — en waar niet

De fouten van een Gelegenheidsspeler vallen waar die van een mens van deze sterkte vallen: in het middenspel, als er drie redelijke zetten zijn en de beste een kwestie van timing is. In een pure race of bij het uitspelen, waar de zet voor de hand ligt, zijn ze bijna foutloos — omdat mensen daar ook bijna foutloos zijn. Ze doen geen absurde zet; er zit een hard plafond op hoeveel één beslissing mag weggooien. En als ze duidelijk voorstaan, geven ze je niet ineens de partij cadeau met een onnodige blot. Bescheiden, ja. Nep, nee.

De verdubbelaar op niveau Gelegenheidsspeler

Stenenspel en cubegebruik worden apart afgestemd, omdat die bij mensen uit elkaar lopen. Een Gelegenheidsspeler verdubbelt laat en neemt iets te veel aan — niet zo schuchter als een Beginner, maar de verdubbelaar is nog altijd het deel van het spel dat hij het minst begrijpt. Zijn cube-beslissingen lopen door hetzelfde "ziet het net verkeerd"-model als zijn stenenspel, gefit op hoe spelers van deze sterkte werkelijk verdubbelen, aannemen en weigeren. Daar versla je ze.

Is dit jouw niveau?

Als je regelmatig speelt, van vrienden meer wint dan verliest en nog nooit een match achteraf hebt nagekeken, dan zit je waarschijnlijk hier. Speel hier en de matches zouden spannend moeten zijn; de analyse na elke match vertelt je aan welke kant van spannend je zit.

Je eigen niveau is geen label dat je kiest. Als je begint, staat er voorlopig op de badge naast je naam. Naarmate je carrière vordert, vult die zich met je gemiddelde speelniveau, op dezelfde manier gemeten als bij de leden: speel je in het Gelegenheidsspeler-bereik, dan draag je een Gelegenheidsspeler-badge; speel je beter, dan verschuift hij. Probeer een niveau onder het jouwe voor je plezier, en een niveau erboven om te leren.

Versla ze, en ze zijn van jou

Versla in de carrièremodus een lid in een toernooi of een competitie en het is voorgoed ontgrendeld — op je account, in elke carrière die je ooit begint. Vanaf dan kun je wanneer je maar wilt met ze aan tafel gaan voor een vriendschappelijke match, of gewoon even gedag zeggen. De veertig leden hieronder zijn het eerste veld waar de meeste carrières doorheen moeten.