GG Herrera

María Herrera gaf drie decennia lang tekenles aan Havanese schoolkinderen en zweert dat de helft van de reclameschilders van de stad ooit in haar klas zat. Ze schildert elke ochtend de zee in olieverf vanaf dezelfde plek op de Malecón, en speelt elke avond op het gedeelde balkon van haar gebouw, waar de partijen al lopen sinds mensenheugenis. Ze speelt volledig op gevoel. Geen tellen, geen tabellen en geen zichtbare belangstelling voor de vraag of het gevoel klopte. Tegenstanders die ze aardig vindt biedt ze aan een schilderij voor hen te maken, en ze meent het: verscheidene van haar vaste rivalen hebben ergens aan een muur een klein stuk Havanese zee hangen. Het enige wat ze agressief doet is de verdubbelaar. Ze verdubbelt veel vaker dan iemand verwacht van iemand die in alles verder zo zachtaardig is, op niets anders dan het gevoel dat de partij is gekanteld, en ongeveer de helft van de keren heeft ze gelijk.