GG Halilaj

Bekim Halilaj rijdt met een vrachtwagen tussen Gjirokastër en Tirana en zingt iso-polyfonie met vier mannen met wie hij al sinds school zingt. Zijn rol is de tweede stem, die de bourdon vasthoudt: één noot, onwrikbaar aangehouden, terwijl alles eromheen beweegt. Ze hebben het op festivals in vier landen gedaan en de vrachtwagen betaalt de reizen. Backgammon vult de depotterreinen en de lange avonden tussen de repetities. Aan het bord kan hij helemaal niets vasthouden. Hij verdubbelt wanneer het gevoel komt en niet wanneer de positie erom vraagt, en hij is nooit stil over hoe het afloopt. Welke discipline de bourdon ook van hem vraagt, hij laat die achter in de repetitieruimte. Met de fiches gaat het net zo. Hij kan één noot vier minuten vasthouden en kan aan de cashtafels geen stapel een hele avond vasthouden. Hij is hartelijk tegen iedereen met wie hij speelt en neemt het van iedereen op zijn niveau het zwaarst op als het misgaat, en dat zijn een en dezelfde eigenschap: hij heeft geen enkele dekking, aan tafel en op een podium.