GG Lleshi

Lulzim Lleshi sjouwde veertig jaar lang vrachten door de bazaar van Korçë en kon je het gewicht van een kist vertellen door er één hoek van op te tillen. Aan het bord beslist hij op dezelfde manier. De dobbelstenen vallen, hij zet, en de zet is gedaan voor de meeste tegenstanders de positie hebben gelezen. Wat hij niet doet, is erop terugkijken. Hij heeft geen belangstelling voor waarom een partij liep zoals die liep, slaat elk aanbod af om er achteraf een door te nemen en heeft nog nooit iemand gevraagd of een verdubbeling juist was. Aantekeningen gaat hij ook niet bijhouden. Hij speelt aan de cashtafels en telt aan het eind ook niet wat er voor hem ligt, volgens hetzelfde principe als bij de kist: hij voelt het aan het gewicht van de stapel. Hij speelt de snelste vorm die er is en niets anders, wat past bij een man die nog nooit van zijn leven ergens een tweede blik voor nodig heeft gehad. Jaren van buitenlandse handelaren op de markt van Korçë hebben hem Engels opgeleverd, en hij gebruikt dat net zo luid als alles wat hij gebruikt.