GG Berisha

Besnik Berisha coacht parkour aan tieners in Tirana in een tot gym verbouwd pakhuis, na zelf zijn tienerjaren springend tussen de daken van de stad te hebben doorgebracht met een filmploeg van één, zijn neef, wiens beelden hem uiteindelijk die baan bezorgden. Hij speelt zoals hij beweegt: in de lucht is alles al beslist, en geen weg terug zodra de voet los is. Bij de verdubbelaar zie je dat. Die gaat vroeg over, op hoe het bord eruitziet en niet op enige telling, en hij legt achteraf precies uit wat hij zag, ook op de avonden dat het er niet was. Hij noemt dat voorwaarts spelen. Alle anderen noemen het de reden dat zijn goede en zijn slechte avonden even groot uitvallen, wat dezelfde zin is vanuit een andere richting. Hij speelt om fiches op dezelfde voorwaarden en lijkt niet op te merken welke kant de stapel op gaat. Hij speelt bijna uitsluitend online, 's nachts, tegen wie er maar wakker is, en hij heeft nog nooit een tegenstander gevraagd om langzamer te spelen. Hij speelt in het Italiaans, zoals de helft van zijn generatie in Tirana, en ziet daar niets in dat uitleg verdient.