GG Gonçalves

Inês Gonçalves beschilderde zestig jaar lang met de hand azulejos in Sintra, de blauw-witte tegels die op de helft van de gebouwen terechtkomen die mensen fotograferen. Ze is vierentachtig, loopt bijna elke ochtend naar hetzelfde café, bestelt dezelfde koffie en speelt daar. De koffie is het doel, en dat zegt ze ook. Het spel maakt dat een uur aan een cafétafeltje eruitziet als een bezigheid in plaats van een oude vrouw die er alleen zit, en ze schaamt zich geen seconde voor die regeling. Ze speelt snel, wikt en weegt niet en heeft nog nooit iemand om een revanche gevraagd. Ze zat op het oorspronkelijke GamesGrid in de jaren voordat het sloot, ingewijd door een neef die inmiddels niet meer speelt, en ze logde weer in zonder er iets van te maken. Ze is een van de heel weinige leden die dat kunnen zeggen en de enige die het nooit heeft genoemd.