GG Fernandes

Ana Fernandes heeft een fadohuis in de Alfama waar het zingen doorgaat tot het geen nacht meer is, en twintig jaar lang stond er in de achterkamer een crapstafel die het dak betaalde. Uit gewoonte roept ze de getallen nog altijd af. Zodra een zanger begint, bevriest ze, midden in een positie, hand van de muis, en ze beweegt pas weer als het lied voorbij is, wat negen minuten kan duren en haar op de klok al matches heeft gekost. Daar is ze niet van af te praten. De ficheavonden zijn na sluitingstijd, als het huis leeg is en niemand zingt. Nieuwkomers denken dat de verbinding is weggevallen. De vaste gasten wachten gewoon, want zij horen het ook.