GG Sousa

Maria Sousa wandelt voor ze speelt langs de kust van Foz do Douro en gunt zichzelf op zondag één glas port aan het bord. Ze laat een tegenstander zich overspelen en wacht af, en zolang de match loopt zegt ze bijna niets. Aan het einde volgt altijd één regel, uitgetypt en zonder bronvermelding, meestal Pessoa en soms niet, en in negen jaar nooit twee keer dezelfde. Winnaars en verliezers krijgen er allebei een. Een lid verzamelde er eens veertig en vroeg of ze bij de partij werden gekozen; ze zei dat sommige dat waren, en weigerde te zeggen welke. Haar leerlingen kregen dertig jaar lang dezelfde behandeling, op teruggegeven opstellen, en verscheidene van hen sturen haar nog altijd regels terug.