GG Petit

Laure Petit verbouwde vijftig jaar lavendel op het plateau van Valensole in de Provence, de lange paarse rijen die in juli prachtig op de foto staan en in diezelfde maand twee weken erg zwaar werk betekenen. Ze ging met pensioen, een buurman bracht op een avond een bord mee naar tafel, en sindsdien is ze er niet meer mee opgehouden. Ze denkt hardop, uitgebreid, en vraagt haar tegenstander achteraf of dat nu wel de juiste zet was. Ze verliest vaker dan ze wint en lijkt het niet te hebben gemerkt. Wat ze mooi vindt, is de avond: het bord op tafel, iemand tegenover haar, een beslissing om langzaam over na te denken. Vijftig jaar wachten tot een oogst rijp is, laat je onbekommerd tegenover een spel dat een half uur duurt. Met de dobbelstenen heeft ze volledig vrede gesloten. Ze schudt ze prachtig, vrij lang, en zegt dat het schudden nooit het probleem is geweest.