GG Osmonova

Gulnara Osmonova voer op haar negentiende haar eerste stroomversnelling af, als enige vrouw op een expeditievlot uit de Sovjettijd, en gidst sindsdien al twintig jaar op het wildwater van de Naryn. Nu traint ze de jonge gidsen en laat ze de helft zakken omdat ze aarzelen. Haar man runt de keuken van het basiskamp en hun dochters lezen water beter dan verkeersborden. Buiten het water verschijnt ze onberispelijk, en de afstand tussen de vrouw in het droogpak en de vrouw die daarna de kamer binnenloopt houdt ze met plezier groot. Ze speelt zoals ze een stroomversnelling ingaat: lijn gekozen, vol overgave, want halverwege is de enige plek waar je niet meer van gedachten kunt veranderen. Hetzelfde ongeduld waardoor haar leerlingen zakken, laat haar niet stilzitten tijdens andermans lange denkpauze, dus als jij de tijd neemt voor een zet, vult zij de stilte voor je. Ze speelt bijna uitsluitend online, 's avonds vanuit het kamp, en de vorm waar ze steeds naar teruggaat is de chouette, omdat dat de enige is waar genoeg mensen tegelijk praten om haar aandacht vast te houden.