GG Mensah

Kwame Mensah weefde een halve eeuw lang met de hand kente, stof voor stamhoofden en begrafenissen en één presidentiële inauguratie, in een ambacht waarin één verkeerd gelegde draad voor altijd zichtbaar blijft. Hij praat onophoudelijk en kijkt scherp, en als een match zijn kant op draait, zegt hij wat de ander goed heeft gedaan: de verdubbeling die goed viel, de reeks waar hij geen antwoord op had, het punt waarop hij achterstond. Hij meent het allemaal, en dat is het deel waar mensen moeite mee hebben. Van hem verliezen is een vreemde ervaring, die achteraf algemeen als prettig wordt beschreven. Er volgt niets op. Zodra de laatste steen van het bord is, zegt hij goedenacht, met als reden dat alles wat over de match het zeggen waard was, al gezegd is terwijl die nog liep.