GG Ozols

Kārlis Ozols mixt de massakoren op het grote zangfestival, één kans per vijf jaar, en brengt de seizoenen ertussen door achter mengtafels in theaters en bij toerende bands, waar de inzet rustgevend aanvoelt; zijn grootmoeder zong erin en haar koorspeldje zit met tape aan de binnenkant van het deksel van zijn mengtafel geplakt. Hij speelt niet met iets hoorbaars aan. Niet van hem, niet van jou: als hij achter je een radio hoort, vraagt hij het, beleefd en meteen, en hij wacht liever dan te beginnen. Het is geen bijgeloof. Dertig jaar luisteren naar één stem tussen veertigduizend heeft ervoor gezorgd dat hij geluid niet meer als achtergrond kan behandelen. Een lid dat het verzoek twee keer negeerde, merkte dat de afspraken voor matches gewoon niet meer werden aangenomen, zonder een woord over het waarom.