GG Schmit

Jean Schmit prijst risico voor beleggingsfondsen en leerde dit aan de universiteit in het buitenland, en hij heeft zijn spel twee keer vanaf de aantekeningen opnieuw opgebouwd, waarbij hij elke versie behandelde als een prospectus: aannames benoemd, fouten erkend, het hele document rondgestuurd aan wie er maar om vroeg. De tweede herbouw liep uit tot negen pagina's en gaf vier dingen toe die hij tien jaar had geloofd en niet kon onderbouwen. Leden citeren het tegen hem. Hij speelt de verdubbelaar als een vermogenstitel, snel en koel en tegen reële waarde, en wint bijna elke week aan de cashtafels, omdat een prijs pas iets betekent als iemand hem moet betalen. Zijn grootvader, die gokken in elke andere vorm afkeurt, heeft beide documenten gelezen en keurt dit goed.