GG Dumitru

Elena Dumitru aynı köy okulunda kırk bir yıl öğretmenlik yaptı ve vadinin üç kuşağı harfleri onun masasında öğrendi. Ormancı babası, karın yolları kapattığı kış akşamlarında ona tahtayı gösterdi ve o günden beri acelesiz ve merhametsiz oynuyor. Bir öğretmenlik alışkanlığı onu hiç terk etmedi. Yeni biriyle oynarken kazanabileceği bir oyunu bilerek bırakır, sonrasında tek kelime etmez, böylece karşısındaki geceyi geri gelmeye istekli bitirir. Bunu tam olarak bir kez yapar. İkinci karşılaşma tam güçle oynanır ve kendisine bu farkın acımasız olduğu birkaç kereden fazla söylenmiştir.