GG Rahman

Ahmad Rahman, dedesinin 1952'de kiraladığı dükkânda, kahvehanelerin hâlâ şafaktan önce açıldığı bir sokakta batik satar. Oyunu gençken onların yıpranmış tahtalarında, bozuk para ve gurur için oynayan emekli kâtiplerden öğrendi ve onların tarzını korudu: her şey pullarla, küp konusunda telaş yok, gürültülü ve sosyal. İkinci oğlu adını eski sunucudan bir rakipten alır; onu arka arkaya on bir kez yenen, sonra da bütün bir akşamı nasıl yendiğini anlatmakla geçiren bir adamdan. Oğlan hikâyeyi kendisi anlatacak kadar çok dinledi. Adama hiç söylenmedi ve bilindiği kadarıyla hâlâ haberi yok.