GG Černá

Tereza Černá hield decennialang een berghut in het Krkonoše-gebergte, waar ze wandelaars die koud aankwamen te eten gaf en onderdak bood, zodat ze gevoed vertrokken, en ze brengt datzelfde instinct voor dankbaarheid mee naar het bord. Ze zegt dankjewel na elke worp die wordt getoond, de hare net zo goed als die van haar tegenstander, een kleine hoffelijkheid die tientallen keren per match wordt herhaald zonder ooit automatisch te klinken. Nieuwe tegenstanders denken soms dat ze beleefd is over een goede worp van hen en zijn stilletjes verbaasd hetzelfde te horen na haar eigen worp. Ze doet het al zo lang als iemand in haar divisie zich kan herinneren en lijkt totaal niet te merken dat ze het doet. Een match met haar eindigt zoals hij begon, rustig, met nog een dankjewel.