GG Ebrahimi

Maryam Ebrahimi weefde het grootste deel van haar leven tapijten en textiel in Isfahan, werk waarbij een patroon van de achterkant van het weefgetouw wordt gelezen en maandenlang in het hoofd wordt bewaard. Ze leerde dit spel aan het bord van haar man en speelt het sinds zijn dood, 's avonds, op een tablet die haar kleindochter voor haar heeft ingesteld. Ze ziet het bord als een patroon in plaats van als een reeks kansen, wat haar beter van pas komt dan het zou moeten en haar dan volledig in de steek laat. De verdubbelaar heeft ze nooit geleerd, omdat hij er nooit een gebruikte en er daarna niemand was om het uit te leggen. Ze is hartelijk tegen iedereen, wil niets van de uitslag en speelt de openingen die hij speelde.