GG Marić

Ana Marić hield dertig jaar een vuurtoren aan de kust in bijna volledige eenzaamheid, en telde schepen om de dagen door te komen, in een register, naar type en tijd. Aan land heeft ze de gewoonte behouden en het onderwerp veranderd: ze noteert de leden tegen wie ze heeft gespeeld, bij naam, met de datum en één regel over waar ze het over hadden, en de telling is de driehonderd voorbij. Het heeft niets met resultaten te maken, die schrijft ze helemaal niet op. Versla haar en je gaat het boek in zoals iedereen, en dat is, zegt ze, nu juist de bedoeling.