GG Ndiaye

Ibrahima Ndiaye legt gekleurd zand in lagen in glazen flessen en bouwt korrel voor korrel riviertaferelen en portretten, in een vak waarin één onvoorzichtige schok een maand werk uitwist en waarin hij de erkende meester van de oude rivierstad is. Hij leidt twee leerlingen op, bidt in de moskee waar zijn grootvader bad en loopt in de schemering langs het water. Tegen zijn landgenoten speelt hij niet. Iedereen thuis die speelt heeft het van hem geleerd, of van iemand die hij heeft opgeleid, en een match tegen een leerling is een les in de kleren van een wedstrijd, dus die slaat hij één keer beleefd af en daar komt hij niet op terug. Tegen alle anderen is hij traag, exact en heel moeilijk van zijn plaats te krijgen.