GG Domínguez

Martín Domínguez runde veertig jaar een milonga in San Telmo en speelt nu backgammon aan dezelfde cafétafel, op dezelfde stoel, zes van de zeven avonden, een routine zo vast als alles wat hij ooit op een tango-orkest afstemde. De zevende avond is gereserveerd voor niets in het bijzonder, wat hij het hele nut vindt van er een te hebben. Vaste gasten weten precies waar ze hem kunnen vinden en nemen zelden de moeite dat eerst na te gaan. Hij speelt een diep, onhaastig spel vol verhalen, weegt de verdubbelaar af met hetzelfde geduld waarmee hij ooit een dansvloer beoordeelde, wachtend tot de zaal hem vertelt wanneer hij moet bewegen. Een verlies krijgt een schouderophalen en een verhaal; een overwinning krijgt hetzelfde verhaal, iets luider verteld.