GG Petkova

Desislava Petkova klimt wedstrijdwanden voor een club in Sofia en leest een route vanaf de grond in koele stilte, elke greep en elke clip en de ene beweging die je eraf gooit, voor haar handen de rots aanraken. Ze zet parttime routes uit en wordt daarvoor gevreesd. Ze antwoordt niet op het eerste hallo. Dat gaat voorbij, onbeantwoord, en als er een tweede volgt reageert ze daarop, kort, iets wat ze nooit heeft uitgelegd en wat de vaste spelers in haar divisie nu beschouwen als een klein toelatingsritueel. Ze speelt economisch en slaat alleen toe als het juist is. Eerst lezen en één keer beslissen, merkt ze op, is simpelweg hoe een mens voorkomt dat hij valt, waar dan ook.