GG Silva

João Silva trommelt in de bateria van een sambaschool in São Paulo, derde surdo, de hartslagrij, en oefent elf maanden voor die ene februarinacht waarin zeventig trommelaars als één moeten slaan. Overdag werkt hij in de auto-onderdelenzaak van zijn vader en laat hij de winkelradio geen moment met rust. De achterste steen gaat. Zodra er geslagen kan worden, is het de achterste steen die het doet, elke keer, en de structuur die hij achterlaat heeft vier worpen nodig om te herstellen en wordt vaak helemaal niet hersteld. Hij weet het. Het is dezelfde impuls die hem op zijn negentiende in één nacht aan een cashtafel een maand winkelloon kostte, en sindsdien speelt hij om kleine bedragen, opgewekt en hardop, als een verhaal en niet als een wond. Hij verliest liever in vuur en vlam dan dat hij stil wint, en in zijn buurt is er niets stils te krijgen.