GG Souza

Maria Souza speelde veertig jaar piano in de clubs van Ipanema, zes avonden per week, en leerde dit spel in het uur na sluitingstijd, wanneer het personeel ging zitten met een bord en wat er nog in de flessen zat. De zaal waar ze het liefst speelde is nu een winkel. Ze bewaart een foto van die tafel, vier mannen eromheen en haar eigen hand aan de rand van het beeld, en ze heeft meer dan eens gezegd dat ze elk resultaat op haar erelijst zou inruilen voor nog één avond daar. Wat ze uit die uren heeft meegenomen is niet de melancholie. Het is het geduld: ze laat een positie met het grootste gemak liggen terwijl de ander de stilte vult.