GG Tarhuni

Tariq Tarhuni gaf vijftig jaar les in Benghazi en houdt bijna elke avond de hoektafel in zijn café bezet. De mannen die tegenover hem gaan zitten waren zijn leerlingen, de meesten van hen, en een paar zijn inmiddels grootvader. Het heeft hen niet geholpen. Iets in die verhouding houdt stand, ook op achtenzeventig, en hij is er niet te goed voor om het te gebruiken: hij neemt zijn tijd, vraagt naar hun familie, en verslaat ze met dezelfde vaste hand die hij altijd heeft gehad. Hij groeide op met het spel zonder verdubbelen en de verdubbelaar heeft hem nooit erg geïnteresseerd. Bij DMP is hij neergestreken, en zijn stenenspel heeft nooit iets anders nodig gehad.