GG Maalouf

Elias Maalouf maakt olijfoliezeep zoals de soek het altijd heeft gedaan, en het deel dat zijn leven bepaalt is het uitharden: wekenlang, rekken vol blokken in een schemerige ruimte die niets nodig hebben behalve geduld. Dan speelt hij. Zodra een lading klaar is, is hij weg om te snijden en te stempelen, zo nodig midden in een match, en hij begint niet aan iets wat hij binnen het venster niet kan afmaken. Vaste gasten hebben zijn kalender uitgevogeld en timen hun uitnodigingen erop, wat hij grappig vindt en waar hij nooit misbruik van heeft gemaakt. Terwijl dit alles gaande is, kijkt hij niet op een klok. De ruimte vertelt hem hoe ver het drogen is, en hij kan tot op een kwartier zeggen hoeveel er van de avond nog over is.