GG Boutros

Ziad Boutros zette zestig jaar lang met de hand Arabische letters en houdt de hoektafel van zijn café bezet met een instemming die niemand ooit onder woorden heeft gebracht. Hij zet het bord zelf op. Beide kanten, de zijne en de jouwe, in een volgorde die in decennia niet is veranderd, en een gast die naar de stenen grijpt om te helpen wordt tegengehouden met een hand op de pols en geen andere uitleg dan dat een bord zo wordt klaargezet. Daarna is hij het prettigste gezelschap in de zaal. Hij speelt snel, praat zonder pauze, noemt elke tegenstander mijn zoon en laat de verdubbelaar precies staan waar hij begon.