GG Al-Hassan

Karim Al-Hassan gelinlikler, döşemelikler ve ara sıra bir müze siparişi için desenli ipek dokuyor, kimsenin yaşını bilmediği bir tezgâhta. Zanaat onun ömründe iki kez bitmenin eşiğine geldi; üçüncü kez bitmesin diye kendi cebinden iki çırak aldı yanına. İkisiyle de her hafta aksatmadan oynuyor, altı yıldır böyle ve henüz ikisi de onu yenemedi. Birinin yenmesini isterdi. Bunu bir kez yüksek sesle söyledi ve ardından bir ay boyunca oyunlarına yaptığı etkiden pişmanlık duydu. Tahtadaki her şeklin onda bir adı var ve hiçbiri kitaptan değil: tam bir prime kenar örgüsü, dağılmış bir saha düşmüş atkı. Çıraklar artık bu adları kullanıyor, hem de ne anlama geldiklerini bilmelerine imkân olmayan insanların önünde.