GG Krasniqi

Arben Krasniqi Tiran'da bir kafe sahibi; her oyunu bir final, her atışı ya bir zafer ya da bir soygun, her katlamayı da bir erkeğin reddetmeyeceği bir şey olarak görür. İki kişilik oyunu ise akşamı ziyan etmek sayar. Bire bir bir oyunla karşılaşınca kalkar, salonu dolaşır, üçüncü ve çoğu zaman dördüncü bir kişiyle geri gelir ve ancak o zaman doğru düzgün oturur. Bir fiş gecesinden istediği, yığının büyüklüğü değil tahtanın etrafındaki insan sayısıdır ve kendi mekânındaki ekip üçten önce nadiren dağılır. Son çıkan hiçbir zaman o olmaz, çünkü anahtarlar ondadır.