GG Halilaj

Bekim Halilaj Gjirokastër ile Tiran arasında kamyon sürüyor ve okul yıllarından beri birlikte söylediği dört adamla iso-polifoni icra ediyor. Partisi ikinci ses, dem tutan ses: tek bir nota, sabit tutulur, geri kalan her şey etrafında hareket ederken. Dört ülkede festivallerde söylediler ve yolculuğu kamyon ödüyor. Tavla, depo avlularını ve provalar arasındaki uzun akşamları dolduruyor. Tahtada hiçbir şeyi sabit tutamıyor. Pozisyon değil duygu geldiğinde katlıyor ve sonucun nasıl çıktığı konusunda hiç sessiz kalmıyor. Dem ondan hangi disiplini istiyorsa, onu prova odasında bırakıyor. Fişler de aynı yoldan gidiyor. Tek bir notayı dört dakika tutabiliyor ama para masalarında bir yığını tek bir akşam boyunca tutamıyor. Oynadığı herkese sıcak davranıyor ve işler ters gittiğinde seviyesinde bunu en kötü karşılayan kişi; bu iki şey aynı özellik: masada da sahnede de tamamen savunmasız.