GG Herrera

María Herrera otuz yıl boyunca Havana'nın okul çocuklarına resim öğretti ve şehrin tabela ressamlarının yarısının bir zamanlar kendi sınıfında oturduğuna yemin ediyor. Her sabah Malecón'da aynı noktadan denizi yağlı boyayla resmediyor ve her gece apartmanının ortak balkonunda oynuyor; oradaki oyunlar kimsenin hatırlayamadığı kadar eski zamandan beri sürüyor. Tamamen hisle oynar. Saymak yok, tablolar yok, hissin doğru olup olmadığına da görünür bir ilgi yok. Sevdiği rakiplerine resim yapmayı teklif eder ve bunda ciddidir: düzenli rakiplerinden birkaçının duvarında bir yerde Havana denizinden küçük bir parça asılı. Saldırgan yaptığı tek şey küptür. Başka her konuda bu kadar yumuşak birinden kimsenin beklemeyeceği kadar sık çevirir, yalnızca oyunun yön değiştirdiği hissiyle ve yarı yarıya haklı çıkar.