GG Horváth

Katalin Horváth bir Budapeşte halinin yakınında çiçekçi işletiyor; yirmi dördünde, ailesinin cesur dediği bir banka kredisiyle açtı ve dükkân şimdi sokağın sabah buluşma noktası. Düğün, cenaze ve ara sıra, editoryal katkılı özür buketi yapar. Bu oyunu halin yaşlı esnafı teslimatlar arasında öğretti ve o günden beri sessiz bir teslimat görmediler. Gevşek ve neşeli oynar, kazanmayı da kaybetmeyi de aynı gülümsemeyle karşılar ve baştan sona konuşur. Tezgâhı da tahtası da aynı ilkeyle çalışır: skorun kapanmasından çok masanın dolu olmasını ister. Dört ayrı esnaf, dört ayrı seferde ona küpü anlattı ve o hâlâ küpün akşamı güzelleştirdiğine ikna olmadı. Seviyenin en az kullanılan küpü onunkidir ve bu bir ihmal değil, bir karar.