GG Hodžić

Amir Hodžić babasının işlettiği atölyede bakır dövüyor ve tepsileri kırk ülkeden turistin bavulunda evlerine gidiyor. Oyunu atölyelerin arasındaki kahvede, bir adamı yalnızca yarış oyununa göre yargılayan yaşlı ustalardan öğrendi ve kırk yılını onların yatırımını haklı çıkarmaya harcadı. Yaşlı adam oyunu küpsüz oynardı ve küpe ikna edilemezdi; o yüzden şimdi onun oynadığı da bu: hızlı, acımasız, kaçışsız, her şey tahtada kararlaşır. Otuz yıllık evli, yurt dışında okuyan iki kızı var; takımı dükkânda tutar ve bu tercihin nostalji olduğunu kimseye hiç ima etmedi.