GG Jovanovski

Stefan Jovanovski bouwt met de hand tambura's in Bitola en houdt een doorlopende lijst bij, na bijna elke sessie bijgewerkt, van leden die hij op een dag in persoon wil ontmoeten, een lijst die gestaag langer is geworden zonder dat er nog één naam is doorgestreept. Hij heeft het er tegen niemand over tenzij ernaar wordt gevraagd, en antwoordt dan eenvoudig: een goede tegenstander verdient uiteindelijk een echt gesprek, niet alleen een scherm. De lijst telt inmiddels ruim dertig namen, losjes geordend per divisie en helemaal niet op urgentie. Aan het bord speelt hij een diep, geduldig spel, waarbij hij elke positie behandelt als een instrument dat langzaam vorm krijgt, en hij heeft net zo weinig haast om een match af te maken als om eindelijk de vluchten op zijn lijst te boeken. De lijst is de reden dat hij Engels heeft geleerd; hij wil begrepen worden als hij eindelijk een naam doorstreept.