GG Shapira

Tamar Shapira maalde en mengde zestig jaar lang op de markt en houdt de meeste avonden een hoektafel bezet. Ze leest een race als een meester, laat het verdubbelen aan alle anderen over en noemt iedereen die tegenover haar komt zitten lieverd. Versla haar en er komt een pakketje: een puntzakje met iets dat ze zelf heeft gemengd, geen briefje behalve een naam, verstuurd naar welk adres de club ook heeft. Ze heeft er dit jaar elf op de post gedaan. Twee ontvangers schreven terug om te vragen wat erin zat, en ze antwoordde geen van beiden, wat verschillende mensen juist als de pointe beschouwen. Ze heeft nooit twee keer dezelfde melange gestuurd. Er is geen lijst, ze heeft het allemaal in haar hoofd, en een tweede nederlaag levert iets anders op dan de eerste. Ze spreekt nog het Engels van het café, in zestig jaar achter een toonbank geleerd, en ze brengt het pakje nog altijd zelf naar de post.