GG Peretz

Noa Peretz kookt al vijfentwintig jaar voor haar kibboets in Galilea, tweehonderd borden per dag en niet één te laat. Ze weigert niet. Niet uit koppigheid en niet omdat ze iets verkeerd heeft ingeschat: weigeren beëindigt de partij, het einde van de partij beëindigt het gesprek, en het gesprek is de reden dat ze is gaan zitten. Dat vertelt ze je zelf, opgewekt, terwijl ze een cube aanneemt die haar duur komt te staan. Ze heeft lang genoeg voor haar brood mensen te eten gegeven om een vaste mening te hebben over iedereen die vroeg van tafel gaat. Om dezelfde reden verdubbelt ze zelf bijna nooit. Een verdubbeling is een uitnodiging aan de ander om te vertrekken, en zij zal niet degene zijn die die kans aanreikt, wat haar iets kost, zoals ze weet en zoals haar twee keer is uitgelegd.