GG Laurent

Nicolas Laurent yirmi yıldır bir Marsilya petank kulübünde hüküm sürüyor; babasından bulleri, çakıldaki köşesini ve tartışmasız geçen bir öğleden sonranın boşa gittiği kanaatini miras almış bir liman işçisi oğlu. Pastis ritüeldir. Nişan, buna rağmen, kusursuzdur. Tavla kulübün kart masasından geldi ve onu bul atar gibi oynuyor: hızlı, gürültülü, karşıdaki düşünmeyi bitirmeden küp çevrilmiş. Yapamadığı şey sessizce kaybetmektir. İki kötü atış ve yorum başlar. Üçüncüde bütün masaya kendisine ne yapıldığını anlatıyordur. Ve hâlâ ona borçlu bir akşamdan kalkıp gitmek yerine dosdoğru geri oturur; çoğu akşamı böyle biter. Bunların hepsi para masalarında olur; orada ona hâlâ borçlu bir akşam, fişlerin hâlâ başkasının önünde durduğu bir akşamdır. Yüksek sesle yaptığı tek faydalı şey pip sayımıdır; giderken sayar, yanlış ve iyimser ve kimse henüz bunu kendisine mi sana mı yaptığını çözemedi.