Marco Bianchi leidde twintig jaar een elegante besloten club in het centrum van Milaan, met drie nationale titels op de schoorsteenmantel, allemaal van hem. Toen hij de club verkocht om zijn tijd aan het spel te geven, ging hij niet ver weg. Niet lang daarna verbond hij zijn naam aan Bianchi Milano, een huis van toernooiborden gebouwd voor precies het soort zalen waarin hij zijn leven had doorgebracht: grote evenementen, serieuze matchzalen en lange avonden waarop het bord van de eerste tot de laatste partij in gebruik is.
Gemaakt voor de toernooizaal
Een toernooibord heeft een andere taak dan een verzamelaarsbord. Het moet er goed uitzien onder fel licht, een dag van twaalf uur lang rustig blijven voor het oog, van het ene evenement naar het andere reizen en speelklaar uit de koffer komen. Bianchi kent dat van de andere kant van de tafel, en elk bord van Bianchi Milano wordt met dat in gedachten gemaakt.
Pellano en Lanetto
De lijn Pellano is de signatuur van het huis. De koffer is van leer en het speelvlak ook, met punten van contrasterend leer die met de hand op hun plaats zijn gestikt. Dat stikwerk is geen versiering; het houdt de punten jarenlang plat en recht. De kleurstellingen lopen van donker en formeel, zoals Black Rock en Maroon, tot het warmere Brown Sugar, Orange Geranium, Forest Berry en Iris Honey. Elk ervan moet er thuis uitzien in een balzaal die voor een kampioenschap is ingericht. Een tweede lijn, Lanetto, is onderweg: een speelvlak van wolvilt voor de zalen die het stillere rollen van de dobbelstenen op vilt verkiezen.
Waar serieuze matches worden gespeeld
Je vindt borden van Bianchi Milano overal waar serieuze matches worden gespeeld, en Bianchi zelf is meestal niet ver weg. De club is niet meer van hem, maar zijn naam ligt nog op de tafels, en hijzelf duikt nog op bij de evenementen. Hij schrijft een strategiecolumn die vaker opera citeert dan equity en op de een of andere manier meestal gelijk heeft.
Na de match
Voor Bianchi is de match maar de kortste helft van de avond. Wat hij echt wil, zijn de twee uur erna: de grappa, het gesprek en een volledig verslag van elke blunder, liefst de jouwe. Volgend seizoen weet hij je naam niet meer. Hij weet nog precies wat je in de vierde partij speelde, en wat je zei toen hij je ernaar vroeg.
