Saar TrikTrak is het kleinste huis in deze collectie, en voor veel spelers het huis waarvan ze het liefst een bord zouden bezitten.
Vijftig jaar in Tallinn
Andrus Saar sneed vijftig jaar lang hout, meestal alleen, in een werkplaats in Tallinn. Naast het beeldhouwwerk bouwde hij borden, een paar per jaar, en in de loop van de decennia verwierven die borden het soort reputatie dat veel verder reist dan de man die ze maakt. Hij verzamelt zelf oude borden, en zijn ontwerpen gaan terug op de grote salonborden van het trictrac: zwaar, ingelegd, gebouwd om door te geven in plaats van te vervangen.
Massief hout, stenen van edelsteen
Een Saar-bord is helemaal van massief hout, met de hand uitgekozen, verbonden en afgewerkt. De stenen zijn van gepolijste edelsteen, gezet in randen van bladgoud, zodat een volledige partij klinkt als geen enkel ander bord in de zaal. Elk bord krijgt de naam van zijn houtsoort en een oplagenummer, zoals bij een prent of een gietstuk. Het assortiment is bewust klein. Saar maakt liever een handvol borden goed dan veertig snel.
Van de Golf tot Teheran
Zijn trouwste kopers zijn verzamelaars in de Arabische wereld en de Golfstaten, waar houten borden deel uitmaken van de cultuur van het spel en waar een bord dat een leven lang meegaat zonder uitleg wordt begrepen. Dichter bij huis heeft een tapijthandelaar in Teheran met een privéverzameling antieke borden er een Saar tussen staan, en dichter bij een aanbeveling komt juist die verzamelaar niet.
Aangevraagd, niet besteld
Een Saar-bord op maat bestel je niet zozeer, je vraagt erom. De wachtlijst voor een opdrachtstuk kan oplopen tot drie jaar, en Saar maakt die voor niemand korter. Hij is ook niet jong meer. Veel van de borden die vandaag van eigenaar wisselen, worden gekocht als verzamelobject, en sommige, stilletjes, als belegging, door mensen die verwachten dat een Saar over tien jaar meer waard is dan nu. Saar heeft daar geen mening over en zou die ook niet delen als hij er een had.
Aan het bord
Hij speelt nog steeds, precies en zonder omhaal, en hij speelt goed. Aan het bord zegt hij heel weinig en over de werkplaats niets. Als je hem rechtstreeks vraagt wat zijn borden anders maakt, zal hij waarschijnlijk antwoorden, want hij heeft nog nooit over iets gelogen. Het antwoord zal kort zijn.
