Al vijftig jaar draait Mikhail Smirnov in Moskou schaakstukken op een draaibank, elk uit één blok hout, in een vak waarin het materiaal het tempo bepaalt en haast een fout is waarvoor je betaalt. Dezelfde werkplaats maakt ook Smirnov Boards: betaalbare, handgemaakte houten backgammonborden die in aantallen verkopen die zijn schaakspellen nooit zouden halen.
Een echt houten bord voor een eerlijke prijs
Het idee is eenvoudig. Een echt houten bord, met de hand gemaakt, voor een prijs die een gewone speler kan betalen. Het houtwerk is Smirnovs eigen discipline: gezaagd, verbonden en afgewerkt in de werkplaats door mensen die hij zelf heeft opgeleid. De rest is eerlijk budget. Het beslag is eenvoudig, de stenen zijn van plastic, en niet elk bord verlaat de werkplaats met een perfecte afwerking. Smirnov zou de eerste zijn om dat te zeggen, en de tweede om naar de prijs te wijzen.
De lijn Birch
De lijn Birch draagt korte, eenvoudige namen: Pagoda, Solas, Dorcha, Cultar. Elk is een houten bord van het soort waarop al eeuwen wordt gespeeld, sommige met ingelegde punten en patronen in de oude stijl, geen enkele met leren bekleding of iets anders wat het niet nodig heeft.
Van Moskou naar de cafétafel
Juist daarom reizen de borden. Smirnovs grootste markt ligt helemaal niet in eigen land, maar in de Arabische wereld, waar tawla in elk café en op elke stoep wordt gespeeld, en waar mensen een bord van hout willen en niets anders. Leer, lak en bekleding interesseren daar niemand. Een houten bord dat goed speelt en weinig kost wel. Smirnov exporteert vele duizenden borden per jaar naar de regio waar het spel zijn diepste wortels heeft, en ze zijn een vertrouwd beeld geworden op cafétafels van het ene eind ervan tot het andere.
Griekenland is gevolgd. Smirnov-borden duiken steeds vaker op in de kafeneia en op de stoepen, luid en vaak bespeeld, en zo hoort een bord volgens Smirnov ook gebruikt te worden.
Aan het bord
Hij speelt zoals hij werkt, in één tempo en zonder haast. Hij kondigt elke zet aan voordat hij hem doet, zakelijk en zonder commentaar, wat nieuwkomers voor beleefdheid houden en vaste spelers als iets anders herkennen. Het enige wat hij zonder een woord doet, is verdubbelen. Na vijftig jaar al het andere hardop te hebben gezegd, valt die stilte meestal als een omslag in het weer.
