Drie steegjes van de plek waar zijn vader en grootvader hun huiden bewerkten, runt Youssef Alaoui nog altijd de leerhandel van de familie in de medina van Fez. Wat begon als een plaatselijk ambacht, brengt zijn naam nu naar toernooizalen en particuliere woningen ver buiten Marokko. Alaoui Leather is een van de beste huizen in luxe backgammon, en Alaoui is veeleisend over elk bord dat het huis verlaat.
Van rand tot rand leer
Een Alaoui-bord is van rand tot rand van leer. De koffer, het speelvlak en de stenen zijn allemaal van leer, gesneden, gestikt en afgewerkt in de werkplaats. Mensen die hechten aan het gevoel van een bord, de afwerking van een naad en het geluid van een steen die op een punt landt, komen hier vroeg of laat terecht.
Pebble Grain en Crocodile
Het huis werkt in twee lijnen. Pebble Grain is de luxe voor elke dag: een grove, slijtvaste nerf die kleur prachtig opneemt en met gebruik alleen maar mooier wordt. Crocodile is de top van het assortiment, glad leer met ingelegde punten van krokodillenleer, in kleine aantallen gemaakt en daarnaar geprijsd. Over beide lijnen samen zijn er zo'n twintig kleurstellingen, meer dan de meeste leerhuizen in productie zouden durven houden.
De kleuren van Fez
In de kleuren laat Fez zich het meest zien. Alaoui vernoemt elk bord naar zijn twee kleuren, en de combinaties komen rechtstreeks uit de oude stad: Claret & Teal, Cognac & Cream, Vermilion & Cream, Verdigris & Tan. Sommige zijn warm en kruidig, sommige koel als een betegelde binnenplaats, en geen ervan is timide. Vraag Alaoui waarom een bord de kleur heeft die het heeft, en je krijgt een antwoord dat meer met passie dan met mode te maken heeft.
Voor de happy few
Alaoui-borden worden over de hele wereld verscheept, en ze worden niet allemaal bespeeld. Een verrassend aantal belandt op een lage tafel in een woonkamer, bewonderd door mensen die de regels nooit hebben geleerd, wat Alaoui ongeveer in gelijke mate als verspilling en als compliment beschouwt. Hoe dan ook: deze borden zijn voor de happy few. Echt vakmanschap heeft zijn prijs, en Alaoui heeft nooit anders beweerd.
Terug in het café
Hij speelt nog steeds in het café waar hij het spel als jongen leerde, waar hij muntthee naar de spelers bracht lang voordat hij zelf aan een bord mocht zitten. Tussen de partijen door staat hij nog altijd op om een dienblad te halen voor wie er aan tafel zit. Zet hem een willekeurig bord voor en hij vertelt je meestal vóór de tweede worp waarvan het is gemaakt. Gezien wiens naam er in een deel van het fijnste leer van de club staat, hebben de meeste mensen geleerd hem niet op de proef te stellen.
